Korki na mostach przez Odrę — jak robotaxi planuje trasę w Opolu

Opole nazywają miastem mostów i coś w tym jest. Tyle że jak mieszkasz na Zaodrzu i codziennie rano przeprawiasz się do centrum, to słowo „most" kojarzy Ci się głównie z jednym: stoję. W maju jeden wtorkowy poranek zamienił Zaodrze w jeden wielki korek — i nikt się specjalnie nie zdziwił, bo to nie był pierwszy raz.

Problem jest prosty w opisie i trudny w rozwiązaniu: dużo ludzi, jedna rzeka, garstka przepraw.

Trzy mosty, jedna rzeka, wąskie gardło

Ruch samochodowy przez Odrę w Opolu rozkłada się na kilka przepraw, z których każda ma swój charakter. Most Piastowski łączy północny kraniec Pasieki z Zaodrzem i bierze na siebie sporą część ruchu osobowego, pieszego i rowerowego — z ograniczeniem nośności, więc to nie jest most dla ciężarówek. Most Groszowy, czyli zabytkowy „Zielony mostek" z 1938 roku, dokłada swoje. Do tego dochodzą przeprawy w okolicy zamku i centrum. Każda ma limit przepustowości, a w godzinach szczytu te limity się kończą.

Efekt znają wszyscy dojeżdżający: skrzyżowania na ciągu Korfantego–Piastowska–Spychalskiego oraz okolice 1 Maja i Armii Krajowej potrafią stanąć. Miasto o tym wie i dlatego planuje trasę średnicową — ciąg trzech mostów nad Odrą oraz kanałami Ulgi i Młynówki, łączący centrum z Zaodrzem. Inwestycja ma kosztować około 270 mln zł, z czego blisko 180 mln to dofinansowanie unijne. Co ciekawe, ta nowa przeprawa ma być przede wszystkim dla elektrycznych autobusów, rowerzystów i pieszych — nie dla zwykłych aut. Prace mają potrwać do końca dekady. Szczegóły śledzi miasto Opole na bieżąco.

Korek to nie kwestia drogi, tylko momentu

I tu dochodzimy do tego, co robotaxi robi inaczej. Korek na moście rzadko jest stały — on faluje. O 7:40 Piastowski stoi, o 9:15 jedzie się płynnie. Most, który teraz jest zapchany, za dziesięć minut może być najszybszą opcją, bo poprzedni właśnie się zakorkował. Człowiek za kierownicą tego nie przewidzi — wjeżdża w trasę, którą zna „z głowy", i tkwi.

Autonomiczny pojazd liczy to inaczej. System routingu zna aktualną sytuację na każdej przeprawie i dobiera trasę na bieżąco — jak Piastowski stoi, a Groszowy jedzie, pojazd pojedzie Groszowym, choćby był odrobinę dłuższy w kilometrach. Liczy się czas dojazdu, nie to, którędy „zawsze się jeździło". To trochę jak nawigacja, która naprawdę używa danych o ruchu, tylko że tu jest wpięta wprost w sposób, w jaki auto wybiera drogę.

Co z tego ma pasażer

W praktyce sprowadza się to do jednej rzeczy: szacowany czas dojazdu, który widzisz przy zamawianiu, uwzględnia korek na mostach. Po uruchomieniu usługi (planowo początek 2027) zamawiasz kurs z Zaodrza do centrum, a system już wie, że o tej porze Piastowski jest wąskim gardłem, i albo wybierze inną przeprawę, albo uczciwie poda Ci realny czas. Żadnego „miało być 10 minut, jest 25". O tym, jak w ogóle działa ta technologia bez technicznego bełkotu, pisaliśmy w tekście co to jest robotaxi.

Druga sprawa: w korku Ty się nie męczysz. Stanie w sznurze aut na podjeździe do mostu jest irytujące głównie dlatego, że trzeba je odstać za kółkiem — sprzęgło, gaz, hamulec, w kółko. W robotaxi po prostu siedzisz. Możesz odpisać na maila, dopić kawę, popatrzeć na Odrę. Korek nadal jest korkiem, ale przestaje być Twoim problemem.

Dojazdy przez rzekę bez nerwów

Opolskie mosty pozostaną wąskim gardłem jeszcze przez lata — trasa średnicowa to projekt na koniec dekady. Ale sposób, w jaki przez nie przejeżdżamy, może się zmienić wcześniej. Inteligentny dobór przeprawy w czasie rzeczywistym plus to, że nie siedzisz za kierownicą, sprawia, że poranna przeprawa z Zaodrza do centrum przestaje być codziennym testem cierpliwości. Jak wyglądają konkretne opolskie relacje, na których to robi największą różnicę, rozpisaliśmy w tekście o 5 trasach w Opolu, na których robotaxi zmieni najwięcej.

Więcej o tym, jak liczona jest trasa i czas dojazdu, znajdziesz na stronie RoboCab.